Éblouie par la nuit, à coup de lumières mortelles,
A frôler les bagnoles, les yeux comme des têtes d'épingles,
Je t'ai attendu cent ans, dans les rues en noir et blanc,
tu es venu(e) en sifflant,

Éblouie par la nuit, à coup de lumières mortelles,
A shooter les cannettes aussi pommée qu'un navire,
Si j'en ai perdu la tête, j't'ai aimé et même pire,
Tu es venu(e) en sifflant,

Éblouie par la nuit à coup de lumières mortelles,
Faut-il aimer la vie, ou la r'garder juste passer,
De nos nuits de fumettes ,
Il ne reste presque rien,
Que des cendres au matin,

Ah ce métro rempli des vertiges de la vie,
A la prochaine station, petit européen,
Met ta main, descend la, en-dessous de mon cœur,

Éblouie par la nuit, à coup de lumières mortelles,
Un dernier tour de piste avec la mort au bout,
J'ai attendu cent ans dans les rues en noir et blanc,
Tu es venu(e) en sifflant...

Verblind in de nacht door een fataal licht,
Aangereden door auto's, met ogen als speldenknopen.
Ik heb 100 jaar op je gewacht, in de witte en zwarte straten,
tot jij fluitend terugkomt.

Verblind in de nacht, door een fataal licht.
Door weggeschoten blikjes, varen ook schepen tegen ijsbergen,
als ik met mijn gedachten ergens anders ben.
Ik heb van je gehouden en erger nog,
tot je fluitend terugkomt.

Verblind in de nacht door een fataal licht.
Je moet van het leven houden, of anders zie je het aan je voorbijgaan.
Van onze nachten van drugsgebruik,
blijft niet meer over,
dan as in volgende ochtend.

Ah deze metro gevuld met angsten van het leven.
Op het volgende station, kleine Europeaan, pak mijn hand, daal af tot onder mijn hart.

Verblind in de nacht door een fataal licht.
Een laatste ronde door de piste, met aan het einde de dood.
Ik heb 100 jaar gewacht, in de witte en zwarte straten,
tot jij fluitend terugkomt...