Bob Dylan

Bob Dylan
Desolation row (Dutch translation)

English
Dutch
Desolation row
In de rij van verlatenheid
They're selling postcards of the hanging
They're painting the passports brown
The beauty parlor is filled with sailors
The circus is in town
Here comes the blind commissioner
They've got him in a trance
One hand is tied to the tight-rope walker
The other is in his pants
And the riot squad they're restless
They need somewhere to go
As Lady and I look out tonight
From Desolation Row

Cinderella, she seems so easy
"It takes one to know one," she smiles
And puts her hands in her back pockets
Bette Davis style
And in comes Romeo, he's moaning
"You Belong to Me I Believe"
And someone says," You're in the wrong place, my friend
You better leave"
And the only sound that's left
After the ambulances go
Is Cinderella sweeping up
On Desolation Row

Now the moon is almost hidden
The stars are beginning to hide
The fortunetelling lady
Has even taken all her things inside
All except for Cain and Abel
And the hunchback of Notre Dame
Everybody is making love
Or else expecting rain
And the Good Samaritan, he's dressing
He's getting ready for the show
He's going to the carnival tonight
On Desolation Row

Now Ophelia, she's 'neath the window
For her I feel so afraid
On her twenty-second birthday
She already is an old maid

To her, death is quite romantic
She wears an iron vest
Her profession's her religion
Her sin is her lifelessness
And though her eyes are fixed upon
Noah's great rainbow
She spends her time peeking
Into Desolation Row

Einstein, disguised as Robin Hood
With his memories in a trunk
Passed this way an hour ago
With his friend, a jealous monk
He looked so immaculately frightful
As he bummed a cigarette
Then he went off sniffing drainpipes
And reciting the alphabet
Now you would not think to look at him
But he was famous long ago
For playing the electric violin
On Desolation Row

Dr. Filth, he keeps his world
Inside of a leather cup
But all his sexless patients
They're trying to blow it up
Now his nurse, some local loser
She's in charge of the cyanide hole
And she also keeps the cards that read
"Have Mercy on His Soul"
They all play on penny whistles
You can hear them blow
If you lean your head out far enough
From Desolation Row

Across the street they've nailed the curtains
They're getting ready for the feast
The Phantom of the Opera
A perfect image of a priest
They're spoonfeeding Casanova
To get him to feel more assured
Then they'll kill him with self-confidence
After poisoning him with words

And the Phantom's shouting to skinny girls
"Get Outa Here If You Don't Know
Casanova is just being punished for going
To Desolation Row"

Now at midnight all the agents
And the superhuman crew
Come out and round up everyone
That knows more than they do
Then they bring them to the factory
Where the heart-attack machine
Is strapped across their shoulders
And then the kerosene
Is brought down from the castles
By insurance men who go
Check to see that nobody is escaping
To Desolation Row

Praise be to Nero's Neptune
The Titanic sails at dawn
And everybody's shouting
"Which Side Are You On?"
And Ezra Pound and T. S. Eliot
Fighting in the captain's tower
While calypso singers laugh at them
And fishermen hold flowers
Between the windows of the sea
Where lovely mermaids flow
And nobody has to think too much
About Desolation Row

Yes, I received your letter yesterday
(About the time the door knob broke)
When you asked how I was doing
Was that some kind of joke?
All these people that you mention
Yes, I know them, they're quite lame
I had to rearrange their faces
And give them all another name
Right now I can't read too good
Don't send me no more letters no
Not unless you mail them
From Desolation Row
Ze verkopen postkaarten van de ophanging
Ze verven de paspoorten bruin
Het schoonheidssalon zit vol met matrozen
Het circus is in de stad
Daar komt de blinde commissaris
Ze hebben hem in een trance gebracht
Eén van zijn handen is aan de koorddanser vastgebonden
De andere zit in zijn broek
En het oproerpolitie, ze zijn rusteloos
Ze moeten ergens naartoe
Dit zien Dame en ik deze avond
Vanuit de rij van verlatenheid 1
Assepoester, ze lijkt zo gewillig
'Gelijken komen elkaar tegen', zegt ze glimlachend
en stopt haar handen in haar achterzakken
Zoals Bette Davis zou doen
En daar komt Romeo binnen, hij zeurt
"Jij hoort bij mij, geloof ik"
En iemand zegt 'Je bent op de verkeerde plaats,
mijn vriend, je kan beter weggaan'
En het enige geluid dat overblijft
Nadat de ziekenwagens weg zijn
Is dat van Assepoester die de vloer veegt
In de rij van verlatenheid
Nu de maan bijna verborgen is
Beginnen de sterren zich te verstoppen
De waarzegster
Heeft zelfs al haar spullen naar binnen gebracht
Allemaal, behalve Kaïn en Abel2
en de bultenaar van de Notre Dame
Iedereen bedrijft de liefde
Of verwacht regen
En de barmhartige Samaritaan 3, hij kleedt zich aan
Hij maakt zich klaar voor de voorstelling
Hij gaat naar het carnaval deze avond
In de rij naar verlatenheid
Ophelia 4 staat nu onder het raam
Voor haar ben ik zo bang
Op haar tweëntwintigste verjaardag
is ze al een oude vrijster
Voor haar is de dood bepaald romantisch
Ze draagt een ijzeren vest
Haar beroep is haar godsdienst
Haar zonde is haar levenloosheid
En hoewel haar ogen zich fixeren
op de regenboog van Noach5
Ze doet de hele dag niets anders
dan te gluren naar de rij naar verlatenheid
Einstein, vermomd als Robin Hood
Met zijn herinneringen in een kofferbak
Is hier een uur geleden voorbijgekomen
Met zijn vriend, een jaloerse monnik
Hij zag er zo onberispelijk beangstigend uit
Toen hij een sigaret opstak
Toen ging hij aan regenpijpen snuiven
en citeerde het alfabet
Je zou het niet vermoeden als je hem ziet
Maar lang geleden was hij beroemd
hij speelde elektrische viool
in de rij naar verlatenheid
Dokter Vuil, hij houdt zijn woord
In een leren kop
Maar al zijn seksloze patiënten
Blazen het allemaal op
Zijn verpleegster, een lokale kneus
Heeft de leiding over het cyanide gat
Ze houdt ook de kaartjes waarop staat:
'Heb genade in Zijn ziel'
Ze spelen allemaal op fluitjes van een cent
Je kan hen horen blazen
Als je met je hoofd ver genoeg naar buiten leunt
Uit de rij van verlatenheid
Aan de andere kant van de straat hebben ze de gordijnen vast genageld
Ze maken zich klaar voor het feestmaal
Het Spook van de Opera
Het perfecte beeld van een priester
Ze voeden Casanova met een lepel
Zo dat hij zich zekerder voelt
Daarna zullen ze hem zelfverzekerd doden
Nadat ze hem hebben vergiftigd met woorden
En het Spook roept naar magere meisjes
Maak dat je wegkomt, als je nog niet wist
Casanova wordt gewoon gestraft
omdat hij naar de rij van vergetelheid is gekomen
Om middernacht komen al de agenten
en de bovenmenselijke ploeg
naar buiten en pakken iedereen op
die meer weet dan hen
Daarna brengen ze hen naar de fabriek
Waar ze de hartaanvalmachine
rond hun schouders doen
En dan wordt de kerosine
vanuit de kastelen naar beneden gebracht
door verzekeringsmannen die gaan
kijken of er niemand ontsnapt
naar de rij van verlatenheid
Geprezen moet Neros Neptunus
De Titanic vaart bij zonsopgang
En iedereen roept
'aan welke kant sta jij?'
En Ezra Pound en T.S. Eliot
vechten in de kapiteinstoren
terwijl calypsozangers met hen lachen
De vissers houden bloemen vast
Tussen de ramen van de zee
waar beminnelijke meerminnen stromen
En waar niemand te veel moet denken
aan de rij van verlatenheid
Ja, ik het gisteren je brief ontvangen
rond de tijd dat de deurknop afbrak
Toen je vroeg hoe het met me ging?
Was dat een soort van grap
Al die mensen die je vermeldt
Ja, ik ken hen, ze zijn nogal zielig
Ik moest hun gezichten herschikken
en hen allemaal een andere naam geven
Op dit moment kan ik niet al te goed lezen
Stuur me geen brieven meer,
Tenzij je ze stuurt
vanuit de rij van verlatenheid
Pegasus

Submitted by Pegasus at Sat 09 Aug, 2008 2:08 pm

OptimusPrime

Translation submitted by OptimusPrime at Sun 16 Feb, 2014 8:44 pm

Author: ?
Composer: ?
Publisher: ?
Language: English
Available on: Highway 61 Revisited (1965)
Also available in: Spanish

Reactions

CommonCrawl [Bot]

Follow Muzikum