Herman Van Veen

Herman Van Veen
Zonder pardon

Misschien wel een domme vergissing.
Misschien een verduisterde zon.
Voor de zekerheid een kleinere liefde:
een uitvlucht zonder pardon.

Nooit meer een taal of een teken.
Hebben wij echt ooit bestaan?
Jij hebt een man, twee wolken van kinderen,
en ik een uitstekende baan.

Misschien wel een wals in de hemel.
Misschien wel een blues in een kroeg.
Diep van binnen nog die brandende zin:
Voor de dood is het ietsje te vroeg.

Jij hebt mij liefde en leven geleerd.
Jij was het liefst van ons beiden.
Jij hebt in mij steeds het leven begeerd.
Ik kan jouw liefde niet lijden.

Misschien was het zuivere lafheid.
Misschien het gezonde verstand.
Al wat ik verdicht heb, waarop ik geen zicht heb,
koester jij in de palm van je hand.

Misschien wel een wals in de hemel.
Misschien wel een blues in een kroeg.
Diep van binnen nog die brandende zin:
Voor de dood is het ietsje te vroeg.

Jij hebt mij liefde en leven geleerd.
Jij was het liefst van ons beiden.
Jij hebt in mij steeds het leven begeerd.
Ik kan jouw liefde niet lijden.

cycn

Toegevoegd door cycn op di 24 jan, 2006 11:08 pm

Sanderxx

Laatst bijgewerkt door Sanderxx op za 07 jul, 2012 11:32 pm

Auteur: Herman van Veen & Hanneke Holzhaus
Componist: Herman van Veen
Uitgever: ?
Uitgegeven in: 1990
Taal: Nederlands
Beschikbaar op: Blauwe plekken (1990)

Reacties

CommonCrawl [Bot]

Volg Muzikum