Herman Van Veen

Familiefoto op de schouw
waarin het oude vuur al dooft.
Bleke gezichten zonder antwoord.
Geen één die in de vraag gelooft.

Ren zo hard je rennen kunt.
Het ligt niet aan de buren.
Het ligt aan jou.

Weer zo'n grijze morgen:
Je trapt de denkens weg
en de hemel blijft aan je kleven.
Je blik in de spiegel
is een blik in de afgrond,
en die vrouw daar, blijft haar hele leven.

Weer die halvarine,
en koffie, net zo zwart
als de nacht die je nog altijd in je mond hebt.
Over kraakt het,
het snuffelt, piept en kwijlt,
en dan dringt het tot je door dat je een hond hebt.

Deze dag, deze dag, deze dag
is rijp voor een gezwel.

Dit is nu zo'n dag
waarop je woedend wilt gaan vasten,
omdat je naar iets zuivers streeft.
Dit is nu zo'n dag
waarop je argeloze kinderen
afgeschreven strippenkaarten geeft.

Ren zo hard je rennen kunt.
Het ligt niet aan de buren.
Het ligt aan jou.

Weer dat zwarte dagblad
met koppen levensgroot
van het kwaad dat zichzelf zal straffen.
Vetgedrukte beursberichten
handelen in vrede.
Bijtende honden blaffen.

Deze dag, deze dag, deze dag
is rijp voor een gezwel.

cycn

Toegevoegd door cycn op di 24 jan, 2006 10:57 pm

Sanderxx

Laatst bijgewerkt door Sanderxx op za 07 jul, 2012 12:47 am

Auteur: Herman van Veen & Hanneke Holzhaus
Componist: Herman van Veen
Uitgever: ?
Uitgegeven in: 1989
Taal: Nederlands
Beschikbaar op: Blauwe plekken (1990)
Ook beschikbaar in het: Duits

Reacties

CommonCrawl [Bot]

Volg Muzikum