Brigitte Kaandorp

Als ze 's middags thuiskomt in de druilerige regen
En ze laat d'r fiets gewoon maar vallen in de heg
Ze smijt d'r boeken in de hoek
Een schop d'r tegen
Dan weet ik al genoeg, maar kijk wel uit met wat ik zeg

Hij heeft het uitgemaakt
'k Heb het aan zien komen
Ooh, de eerste keer doet dat verschrikkelijk veel pijn
Midden in de winter nota bene
Nu alle kleuren zijn verdwenen
Nu de zon maar niet wil schijnen
En het eeuwig donker lijkt

Als ik het kon schoof ik de hemel voor je open
Ik floot het fluitekruid zo uit de natte klei
Ik haalde de kou uit de lucht
Ik hielp de winter op de vlucht
Ik zette een koe in de wei
En in ene was het mei
En je verdriet was dan vergeten en voorbij

Als ik later thee wil komen brengen op d'r kamer
Roept ze door de deur: 'ik hoef niks, laat me nou met rust'
Wat vroeger met een pleister en een kus
Of een snoepje was verholpen
Daar helpt nu geen lieve moeder meer
Dat is voorlopig niet gesust

Als ik het kon blies ik die grijze zooi aan flarden
Ik haalde de vogels uit het zuiden voor je terug
Ik pleurde een ei in een nest
En ik zei, kom op je doet je best maar
We moeten lente hebben en een beetje vlug

Na elke winter is er altijd weer een lente
't Is in de eeuwigheid nog nooit anders gegaan
De eerste merel die fluit
De eerste knoppen schieten uit
En ook al geloof je me niet
Opeens verdwijnt je verdriet
Het is in de eeuwigheid nog nooit anders gegaan

D'r komen zo veel nieuwe lentes
Zo veel nieuwe zomers
En zo veel nieuwe liefdes voor je aan

Sanderxx

Toegevoegd door Sanderxx op vr 01 jun, 2012 8:44 am

Auteur: Brigitte Kaandorp
Componist: Brigitte Kaandorp. Theo Nijland
Uitgever: ?
Uitgegeven in: 2010
Taal: Nederlands

Reacties

1 bericht

CommonCrawl [Bot]
vr 01 jun, 2012 8:45 am
Dit lied kreeg de Annie M.G Schmidt-prijs 2010
1 bericht • Pagina 1 van 1

Volg Muzikum