Wieteke van Dort

Ik lach om automobilisten,
al gaan ze nog zo snel.
Over smaak valt niet te twisten,
maar over schoonheid wel.
Want mijn ezel heeft tenminste
een goddelijk model.

Hij loopt niet op benzine,
maar op distels en op gras.
Op zo’n ezellimousine
zit ik nooit krap bij kas.
En hij bevuilt de lucht niet
met dat beetje uitlaatgas.

Zijn warme vacht is prachtig,
al zijn zijn hoefjes klein.
Ik roep soms: ‘Allemachtig,
niet zo dicht bij het ravijn!’
Dan kijkt hij achterom van:
‘Je hoeft niet bang te zijn.’

Hij raast niet langs de wegen,
loopt peinzend langs een kloof.
Ja, mijn ezel is terdege
een wijsgeer, filosoof.
Maar onder ons gezwegen
is hij soms Oost-Indisch doof.

Rij met hem door de velden,
bevallig is zijn tred.
Zoiets prachtigs ziet men zelden
op Neerlands wegennet.
Hij is mijn eigen ezeltje,
mijn eigen Cabriolet.

GM1970

Toegevoegd door GM1970 op vr 24 jun, 2011 11:52 am

Auteur: Hans Dorrestijn
Componist: Henny Vrienten
Uitgever: ?
Alle teksten en andere informatie over deze groep mag op deze site gepubliceerd worden
Uitgegeven in: 2002
Taal: Nederlands

Reacties

CommonCrawl [Bot]

Volg Muzikum