't Is middernacht, zo rein als zilver
Drijft Cedrons vloed bij licht der maan
En, sidd'rend hoort de ziel der schepping
Het reddingsuur der wereld slaan.
Er zweeft iets in de glans der sterren
Alsof haar oog het wonder zag,
En zij aan God 't geheimwoord vraagden
Van wat haar blik niet raden mag.

Bevend dringt door 't stergewemel
Een heimnisvolle stem.
Als de groet van aard en hemel
Aan 't kind van Bethlehem.
Bevend dringt door 't stergewemel
Een heimnisvolle stem.
Als de groet van aard en hemel
Aan 't kind van Bethlehem.

Het hemelwelf breekt glinst'rend open.
En, zwevend in een schitt'rend rond,
Daalt een blanke vlucht van eng'len
Op 't arm en schamel plekje grond.
O God'lijk wichtje waarom koost gij
de stenen krib van Bethlehem?
En waarom niet de marm'ren zuilen
van 't koninklijk Jerusalem?

O laat uw eng'len hene vlieden
En 't mens'lijk oog uw blikken zien
De hemel bracht u zijne hulde
Laat de aarde U ook haar hulde biên.
Komt, herders, laat uw schapen weiden
Komt, prinsen, laat uw tronen staan
Want Hij alleen blijft vast en eeuwig,
Als een kroon en staf in rook vergaan.