Paul Van Vliet

Paul Van Vliet - We hebben wel gelachen (Mijn oude school/Ik denk er dikwijls aan)

Your rating:
Ik denk er dikwijls aan
En ik droom er soms nog van
Mijn ouwe school aan de Groot Hertoginnelaan
Ik zie mezelf weer lopen door de Javastraat
De Laan van Meerdervoort en rechtsaf waar dat stoplicht staat
Daar staan nu twee gebouwen van een oliemaatschappij
Ik zal er niet om rouwen want ik hoor d'r niet meer bij
Ik wil alleen maar zeggen
Voor een paar mensen uit m'n klas
Die ik heb gekwetst door hoe ik in die dagen was
Er is hier en daar wat afgeleden
Door de dingen die we deden
Dat was niet best - maar we hebben wel gelachen

Het spijt me, Bartje Dekker, dat ik jou nooit heb gekozen
Wanneer we een partijtje gingen spelen met de klas
Jij mocht de ballen halen en ik zie je nog staan blozen
Alleen met je verkeerde benen in het groene gras

Het spijt me, Addie Suurmond, blauwe jongen uit Djakarta
Jij kwam later pas op school en je vader die was dood
En wij bleven het maar zeggen: Pinda Lekka Pinda Lekka
Jij vond dat niet zo geestig maar lachte mee en hield je groot

Het spijt me, Ans de Wit, dat ik jou nooit wilde vragen
Bij 't dansen of om uit te gaan, ik negeerde je verdriet
Het spijt me - maar mijn God, je was zo lelijk in die dagen
Ik zag je pukkels wel maar ik zag je tranen niet

Het spijt me, Gerard Nijhuis, dat we jou 'de juffrouw' noemden
We wisten toen nog niks van homosexualiteit
Ik begrijp nu dat je ons toen voor een leven lang verdoemde
Toen we jou dat schortje gaven voor de aardigheid

Het spijt me, Jan van As, dat ik niet naast je wilde zitten
Je stonk zo naar de viszaak van je vader in Oegstgeest
Het spijt me, Wim Verbeek, dat ik hakenkruizen zette
Op je schriften, omdat je vader NSB'er was geweest

Het spijt me van die woorden zoals 'Sproetekop' en 'Rooie'
En 'Krentenbaard' en 'Brillejood' en 'Stomme koeiereet'
Het spijt me van 'Ga weg lul, want jij ken toch niet gooie'
Het spijt me - want ik wist toch ergens heus wel wat ik deed

Ik denk er dikwijls aan
En ik droom er soms nog van
Mijn ouwe school aan de Groot Hertoginnelaan
Ik zie mezelf weer lopen door de Javastraat
De Laan van Meerdervoort en rechtsaf waar dat stoplicht staat
Daar staan nu twee gebouwen van een oliemaatschappij
Ik zal er niet om rouwen want ik hoor d'r niet meer bij
Ik heb alleen wat willen zeggen
Voor een paar mensen uit m'n klas
Die ik heb gekwetst door hoe ik in die dagen was
Het zijn allemaal gedane zaken
En het is ook nooit meer goed te maken
Het spijt me
Maar we hebben wel gelachen
Nou ja... gelachen
Get this song at:
bol.com
amazon.com

Copyrights:

Author: Paul van Vliet

Composer: Rob van Kreeveld

Publisher: ?

Details:

Language: Dutch

Appearing on: Alle hoogtepunten uit de one man shows (1989) , Jubileumshow! (1992) , Paul van Vliet in Carré (1976) , Tekens van leven (2002) , Haagse dingen (1978) , Dat zijn leuke dingen voor de mensen (1998) , Het mooiste van (2006)

Share your thoughts

This form is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

1 Comments found

Danny Schuller

Wednesday 24th of September 2014 03:27

Dit is misschien wel één van de mooiste liedjes van Paul van Vliet.
In het theater werd er altijd hard gelachen, maar wie goed luisterde en keek merkte dat het een lach van herkenning was bij vrijwel iedereen.
Misschien ook wel een lach uit plaatsvervangende schaamte want in welke tijd je ook op school zat iedereen heeft wel eens een medeleerling uitgescholden of gekleineerd zonder te beseffen wat de werkelijke impact was.
Dat uitschelden en kleineren gebeurt nog steeds alleen op andere manieren maar de impact is nog altijd even groot.
Daarom kun je dit lied gerust tijdloos noemen.