Hugo Raspoet

Hugo Raspoet - Mijn koningskind lyrics

Your rating:
Mijn koningskind wou gaan varen,
gaan varen over de zee.
Ze speelde met de baren,
de golven deinden mee.
Mijn dromen gingen zweven,
als meeuwen op de wind.
Ik dacht aan jeugd en streven,
mijn jonge koningskind.

Ik zou kastelen bouwen
van zand en overmoed,
en lachen om de lauwen
die enkel doen wat moet,
met spotlust ben ik begaan
voor die op de dijk blijven staan.

Mijn koningskind wou gaan varen,
gaan varen over de zee.
Onstuimiger de baren,
de stormwind huilde mee.
De tijd schuurt langs de dagen,
ik staar mijn ogen blind.
Mijn dromen gaan vervagen,
arme koningskind.

Ik zou de storm bedaren
met eilanden van rust.
Wat geef ik om gevaren
die ‘k zelfs niet ben bewust.
Met misprijzen begaan
voor die op de dijk blijven staan.

Mijn koningskind is gezonken
in het diepste van de zee.
Ik ween mijn droefheid dronken,
mijn dromen zonken mee.
Zij had een zin gegeven,
een smaak aan wijn en brood.
Een zin aan heel mijn leven,
mijn koningskind is dood.

Ik zou de grond verrotten; 
het water wordt azijn,
paleizen worden grotten,
de polders een woestijn
met bitterheid begaan
voor die op de dijk blijven staan.

Mijn koningskind wou gaan varen,
gaan varen over de zee.
Indien je langs het strand gaat,
haar doffe ogen vindt,
vergeet nooit dat ze niet bestaat
mijn dode koningskind.

Ik doe wat velen deden,
ik nut nog wijn en brood
en grijns wat om ’t verleden.
Mijn koningskind is dood.
‘k Verberg mijn wrange waan
voor die op de dijk blijven staan.



Tekst en muziek: Huga Raspoet
Get this song at:
bol.com
amazon.com

Copyrights:

Author: Hugo Raspoet

Composer: Hugo Raspoet

Publisher: BMG Ariola Belgium NV/SA

Details:

Released in: 1962

Language: Dutch

Last updated by Anonymous at Monday 27th of June 2011 23:07

Share your thoughts

This form is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

0 Comments found