Text:
Soms denk ik jammer,
Het duurde niet langer
dan op zo'n zomerse dag.
Toen je me lief had
en ik jou het liefst had gehad
voor ik je kreeg.

Nu ik je terug zie,
zie ik een schaduw.
Je lacht maar je ogen zijn leeg.
Leeg als de toekomst.
Je gaf altijd meer dan je kreeg.
Meer dan je had.

Jij was naiever,
jonger en liever
mooi als een zorgenloos kind.
Dat vond ik vroeger;
nu weet ik dat ik nooit meer
vind wat ik vond.

De winters zijn kouwer
en wij worden ouwer,
maar dicht bij de haard en de drank
blijven we warm
en word je stilzwijgend bedankt,
dat je er bent.

Ondanks de stilte,
ben ik toch zo nu en dan
blij dat je kwam.

De winters zijn kouwer
en wij worden ouwer,
maar dicht bij de haard en de drank
blijven we warm
en word je stilzwijgend bedankt,
dat je er bent.

Ondanks de stilte,
ben ik toch zo nu en dan
blij dat je kwam.