Va', pensiero, sull'ali dorate.
Va', ti posa sui clivi, sui coll,
ove olezzano tepide e molli
l'aure dolci del suolo natal

Del Giordano le rive saluta,
di Sionne le torri atterrate.
O mia Patria, sì bella e perduta
O membranza sì cara e fatal

Arpa d'or dei fatidici vati,
perché muta dal salice pendi?
Le memorie del petto riaccendi,
ci favella del tempo che fu

O simile di Solima ai fati,
traggi un suono di crudo lamento
o t'ispiri il Signore un concento
che ne infonda al patire virtù
che ne infonda al patire virtù
al patire virtù

Vlieg gedachte, op gouden vleugels
Vlieg, vestig u op de hellingen op de heuvels
waar zacht en mild de zoete luchten
van ons geboorteland geuren

Groet de oevers van de rivier Jordaan
en Zions omgevallen torens
O mijn zo lief en verloren land
O herinnering zo lief en zo geladen met wanhoop

Gouden harp van de profetische zieners
Waarom hangt u stom in de wilgenboom
Doe het geheugen in ons hart terug opvlammen
en vertel over vervlogen tijden

Het lot van Jeruzalem indachtig
ofwel laat een lied van droevige klacht horen
ofwal laat de Heer ons doordrenken
met kracht om ons lijden te dragen
Met kracht om ons lijden te dragen
Ons lijden te dragen