In Flanders fields, the poppies blow
Between the crosses, row on row
That mark our place, and in the sky
The larks still bravely singing fly
Scarce heard amid the guns below

We are the dead, short days ago
We lived, felt dawn, saw sunset glow
Loved and were loved, and now we lie
In Flanders fields, in Flanders fields

Take up our quarrel with the foe
To you from failing hands we throw
The torch be yours to hold it high
If ye break faith with us who die
We shall not sleep, though poppies grow
In Flanders fields

In de velden van Vlaanderen waaien de klaprozen
Tussen de kruisen, rij na rij
Dat markeert onze plek en in de lucht
Vliegen de nog altijd zingende leeuweriken
Zelden gehoord door de geweerschoten daar beneden

Wij zijn de doden. Nog niet zo lang geleden
Leefden wij, beleefden het aanbreken van de dag, zagen de zonsondergang kleuren
We beminden en werden bemind, en nu liggen we
In de velden van Vlaanderen, in de velden van Vlaanderen

Neem over onze strijd met de vijand
Neem uit onze falende handen
De fakkel, wees het licht en houd het hoog
Als jouw vertrouwen in ons die sterven, breekt
Kunnen we niet rusten, hoewel klaprozen groeien
In de velden van Vlaanderen