Omnia

Omnia
Fairy tale (Dutch translation)

English
Dutch
Fairy tale
Fairy tale
Child of the pure unclouded brow
And dreaming eyes of wonder!
Though time be fleet, and I and thou
Are half a life asunder,

Thy loving smile will surely hail
The love-gift of a fairy-tale.

I have not seen thy sunny face,
Nor heard thy silver laughter:
No thought of me shall find a place
In thy young life's hereafter

Enough that now thou wilt not fail
To listen to my fairy-tale.

A tale begun in other days,
When summer suns were glowing-
A simple chime, that served to time
The rhythm of our rowing-

Whose echoes live in memory yet,
Though envious years would say 'forget.'

Come, hearken then, ere voice of dread,
With bitter tidings laden,
Shall summon to unwelcome bed
A melancholy maiden!

We are but order children, dear,
Who fret to find our bedtime near. -

Without, the frost, the blinding snow,
The storm-wind's moody madness-
Within, the firelight's ruddy glow,
And childhood's nest of gladness.

The magic words shall hold thee fast:
Thou shalt not heed the raving blast. -

And, though the shadow of a sigh
May tremble through the story,
For 'happy summer days' gone by,
And vanish'd summer glory-

It shall not touch, with breath of bale,
The pleasance, of our fairy-tale.

Though time be fleet, and I and thou
Are half a life asunder,
Thy loving smile will surely hail
The love-gift of a fairy-tale
Kind van de pure, open blik
met verwonderd dromende ogen!
Hoewel de tijd snel gaat en ik en gij
Een half gebroken leven zijn

Uw liefhebbende glimlach roept natuurlijk tot
Het liefdesgeschek van een sprookje

Ik heb uw zonnig gezicht niet gezien
Noch uw zilveren lach gehoord
Geen gedachte aan mij zal een plaats vinden
In het leven na uw jonge leven

Voldoende dat u nu niet zult falen
naar mijn sprookje te luisteren

Een verhaal begon in andere dagen
Toen de zomer zon warm gloeide
Een eenvoudige gong gaf de timing aan
Het ritme van ons roeien

Wiens echo's in herinneringen leven,
Hoewel jaren het je zouden doen vergeten

Kom, luister dan, verschrikkelijke stem
Vol duistere momenten
Het roept onwelkom naar uw bed
Een maagd van melancholie

We zijn slechts orde kinderen, lieve
En kijken tegen naderend bedtijd op

Buiten, de vrieskou, de verblindende sneeuw
De humeurige gekte van de stormwind
Binnen, het warme schijnsel van het vuur
Een kindernest van blijheid

De magische woorden houden u in hun greep
U zult de harde klap niet horen

En, Hoewel de schaduw van een zucht
Het verhaal soms kan doen sidderen,
Van mooie, vervlogen zomerdagen
en verdwenen zomerglorie

De verwoestende adem zal geen invloed hebben
Op de schoonheid van ons sprookje

Hoewel de tijd snel gaat en ik en gij
Een half gebroken leven zijn
Uw liefhebbende glimlach roept natuurlijk tot
Het liefdesgeschek van een sprookje


Naar de intro van het boek "Through the looking glass"
van Lewis Caroll (1872)
Tina

Submitted by Tina at Thu 17 Jul, 2008 8:56 pm

walter

Last updated by walter at Thu 28 Aug, 2008 12:00 pm

walter

Translation submitted by walter at Thu 21 Mar, 2013 3:51 pm

Author: Steve Sic & Jenny Evans-van der Harten
Composer: ?
Publisher: Pagan Scum Records
All lyrics and other info from this band may be published on our site
Published in: 2007
Language: English
Available on: Alive! (2011)

Reactions

CommonCrawl [Bot]

Follow Muzikum