Les parois de ma vie sont lisses
Je m'y accroche mais je glisse
Lentement vers ma destinée
Mourir d'aimer

Tandis que le monde me juge
Je ne vois pour moi qu'un refuge
Toutes issues m'étant condamnées
Mourir d'aimer

Mourir d'aimer
De plein gré s'enfoncer dans la nuit
Payer l'amour au prix de sa vie
Pêcher contre le corps mais non contre l'esprit

Laissant le monde à ses problèmes
Les gens haineux face à eux-mêmes
Avec leurs petites idées
Mourir d'aimer

Puisque notre amour ne peut vivre
Mieux vaut en refermer le livre
Et plutôt que de le brûler
Mourir d'aimer

Partir en redressant la tête
Sortir vainqueur d'une défaite
Renverser toutes les données
Mourir d'aimer

Mourir d'aimer
Comme on le peut de n'importe quoi
Abandonner tout derrière soi
Pour n'emporter que ce qui fut nous, qui fut toi

Tu es le printemps, moi l'automne
Ton coeur se prend, le mien se donne
Et ma route est déjà tracée
Mourir d'aimer …

De pijlers van mijn leven zijn glad
Ik klamp me eraan vast maar ik glijd
stilaan naar mijn lotsbestemming:
sterven van liefde

Terwijl de wereld me veroordeelt
zie ik voor mezelf slechts één ontsnapping
Iedere uitweg werd me ontzegd :
sterven van liefde

Sterven van liefde,
vrijwillig de nacht induiken
de liefde betalen met zijn leven
zondigen tegen het lichaam, maar niet tegen de geest

Laat de wereld over aan haar problemen
de hatelijke mensen over aan zichzelf
met hun bekrompen ideeën
sterven van liefde

Vermits onze liefde niet kan overleven
kan men er beter het boek van sluiten
en eerder dan het te verbranden
sterven van liefde

Vertrekken met opgeheven hoofd
Weggaan als overwinnaar uit een nederlaag
Alle giften teruggeven
sterven van liefde

Sterven van liefde,
zoals dat kan van eender wat,
alles achter zich laten
om alleen mee te nemen wat wij waren, wat jij was.

Jij bent de lente, ik de herfst
jouw hart wordt ingenomen, het mijne geeft zich
en mijn weg ligt al uitgestippeld:
sterven van liefde
sterven van liefde
sterven van liefde