On ne change pas
On met juste les costumes d`autres sur soi
On ne change pas
Une veste ne cache qu`un peu de ce qu`on voit
On ne grandit pas
On pousse un peu, tout juste
Le temps d`un rêve, d`un songe
Et les toucher du doigt

Mais on n`oublie pas
L`enfant qui reste, presque nu
Les instants d`innocence
Quand on ne savait pas

On ne change pas
On attrape des airs et des poses de combat
On ne change pas
On se donne le change, on croit
Que l`on fait des choix
Mais si tu grattes là
Tout près de l`apparence tremble
Un petit qui nous ressemble
On sait bien qu`il est là
On l`entend parfois
Sa rengaine insolente
Qui s`entête et qui répète
Oh ne me quitte pas

On n`oublie jamais
On a toujours un geste
Qui trahit qui l`on est
Un prince, un valet
Sous la couronne un regard
Une arrogance, un trait
D`un prince ou d`un valet
Je sais tellement ça
J`ai copié des images
Et des rêves que j`avais
Tous ces milliers de rêves
Mais si près de moi
Une petite fille maigre
Marche à Charlemagne, inquiète
Et me parle tout bas

On ne change pas, on met juste
Les costumes d`autres et voilà
On ne change pas, on ne cache
Qu`un instant de soi

Une petite fille
Ingrate et solitaire marche
Et rêve dans les neiges
En oubliant le froid

Si je la maquille
Elle disparaît un peu,
Le temps de me regarder faire
Et se moquer de moi

Une petite fille
Une toute petite fille
Une toute petite fille
Une toute petite fille

We veranderen niet
We trekken slechts pakken van anderen aan
We veranderen niet
Een jas verbergt slechts van wat we zien
We groeien niet
We duwen een beetje, heel precies
Het was een tijd van dromen, zoals een geest
En het aanraken van een vinger

Maar we vergeten niet
Het kind dat blijft, bijna bloot
De momenten van onschuld
Wanneer we het niet wisten

We veranderen niet
We nemen houdingen en gevechtsstanden aan
We veranderen niet
We geven onszelf de kans,
We denken dat we keuzes maken
Maar als je daar schraapt
dicht bij de verschijning
trilt een beetje die op ons lijkt
We weten heel goed dat ie er is
We horen haar soms
haar onbeschaamde dreun
die halsstarrig vasthoudt en die herhaalt
Oh, verlaat mij niet

We vergeten nooit
We hebben altijd een beweging
die verraad wie we zijn
Een prins, een knecht
Onder de kroon een blik
een arrogante, een karaktertrek
van een prinses of een knecht
Ik weet dat zodanig
Ik kopieerde de beelden
van de dromen die ik had
Al die duizenden dromen
Ze waren dicht bij me
Een klein mager meisje
loopt in Charlemange, onrustig
en praat zachtjes tegen mij

We veranderen niet, we trekken slechts
pakken van anderen aan en zie daar
We veranderen niet, we verbergen slechts een moment van onszelf

Een klein meisje
Onaantrekkelijk en eenzaam loopt
en droomt in de sneeuw
de kou vergetend

Als ik die onherkenbaar maak
verdwijnt ze een beetje
De tijd kijkt naar mij
en spot met mij

Een klein meisje
Een heel klein meisje
Een heel klein meisje
Een heel klein meisje