wat ik mis
is die ene scheur
in het behang
waarachter ik kabouters vermoede
wat ik mis
is die krakende tree
boven de wc
die ik ’s avonds laat
zorgvuldig oversloeg
wat ik mis is die foto van brigitte bardot
bardot op de schoorsteen
met die grote
onbereikbare jongens
wat ik mis is de vliering
met het stoffige portret van de oude koningin
met een barst door haar gelaat
een koninklijke stroom
een oranje rivier
die ontstond in haar kruin
en verdween met een sierlijke meander
in haar boezem
wat ik mis
is dat gevoel
in mijn buik
als ik op school in de touwen klom
het snelste omlaag
omdat zo’n pijn aan mijn handen deed
maar zo fijn was voor dat naamloze ding
wat ik mis
is dat vriendje
die zo sterk was en groot
dat ik trosts was
als ik een klap van hem kreeg
wat ik mis
is zonder het te weten
kind zijn