In de duinen
stond een speeltuin
helemaal van hout.
Het reuzenrad, de glijbaan,
een zandkasteel
en alles smaakte zout.
Er waren schommels
waarmee je hemelhoog
en weg kon zweven
tot aan de zon.

"Ik zal je vangen,"
riep mijn vader,
"spring jongen, laat los."
En met gesloten ogen sprong ik
en mijn vader
ving mij op.

In mijn dromen
stond een circus.
Helemaal goud.
De directeur, de olifant,
de acrobaten, paarden, er waren clowns.
Er was een trapeze
waarmee je hemelhoog en
weg kon zweven,
ver van je verdriet.

"Ik zal je vangen,"
riep een engel,
"spring jongen, laat los
"Ik ben niet gek, mevrouw,
mijn vader
is dood."