Cor Ruys

Cor Ruys
onze kinderen

Als ergens op zo'n eenzaam buitenpostje
Als ergens aan zo'n glad vergeten strand
De boot van Java in de stille baai stoomt
En weer de mail brengt uit het eigen land
Dan zitten 's avonds bij een schemerlampje
En d' avond hangt al als een zwart gordijn
De ouders, en hun zwijgende gedachten
Gaan naar de kinders, die niet bij hen zijn

Soms kraakt papier, als pa het briefje uitvouwt
Met Jans rapport - voor algebra een drie
En voor z'n Frans tenauwernood voldoende
En zelfs een twee voor stereometrie
Toch heeft de jongen hersens als z'n vader
Verdomme, maar wie let ook op het kind
Wie helpt hem 's avonds als hij zit te blokken
En zonder pa zo'n stomme som niet vindt

En moeder staart met stille, verre ogen
En door de eenzaamheid der jaren heen
Ze ziet ze staan, twee kleuters nog, verbeeld je
Drie lange jaren zijn ze weer alleen
Dan denkt ze aan die laatste dag in Holland
Het laatste uur, dat zij ze bij zich had
Toen kleine broer zich nog zo groot wou houden
En kleine zus op schoot te huilen zat

Ze zitten beiden voor zich uit te staren
Nu zijn ze samen bij de kinders thuis
Ze lopen samen door de stille straat heen
En naar het oude, welbekende huis
Ze bellen aan, en kleine Jan doet open
Zoals hij vroeger ook zo dikwijls deed
En zus zit binnen met haar Franse thema's
En wacht op ma voor 't woord, dat ze niet weet

En d'avond ligt maar roerloos om hen beiden
De lamp brandt suizend door de uren heen
En naast de krabbelbrieven van de kinders
Zitten ze stil en hopeloos alleen
Met in hun oog een traan, die wordt verborgen
En in hun hart de ongezegde pijn
Van het verlangen naar hun kleine kleuters
Die net als zij alleen gelaten zijn

Tekst : Chef van Dijk
Muziek: Max Tak

Jacques

Submitted by Jacques at Sun 21 Mar, 2004 1:00 am

Author: ?
Composer: ?
Publisher: ?
Language: Dutch

Reactions

CommonCrawl [Bot]

Follow Muzikum