Ik lig op mijn bedje, links en rechts donker
Lief is als verzetje eens flink… bij haar ouders
Domkop die mee wou, moest en zou werken
Prompt drukt mijn hart vanouds op mijn schouders

Ik voel me zo slapjes, waar moet ik beginnen
Ik mis onze grapjes, haar kleine dingen
Zin in de liefde, wie moet ik beminnen
Zin in een liedje, voor wie moet ik zingen

Ooit was ik maanziek, nu blijf ik binnen
Zij wist de Wolf in mij te verdringen
Zij wordt de laatste die ik zal beminnen
Zij wordt de laatste voor wie ik zal zingen

Lalala liefde, liefde lalala
Lalala liefdesliedjes lalala
Dumka is Pools voor weemoedig wijsje
Domkop doet niets meer zonder zijn meisje