Sinds ik haar zag lopen
Zie ik niets anders meer
Blind met ogen open
Kijk, daar gaat ze weer
In gezichten van wildvreemden
In gedichten zie ik haar
Zelfs mijn diepste fantasieën
Gaan alleen maar over haar

Als een bril waarop vast haar contouren staan
Als ik wil, kan ik tastend naar de hoeren gaan
Zelfs de theepot heeft haar oren
En de stofzuiger haar mond
Overal zie ik haar lopen
Net nog, op het plafond