Ze is eenzaam en staart alleen maar naar die hele oude foto
Was ze samen nog met opa, lachend op schoot
Maar ze weet, het is voorbij en hij komt nooit meer terug
Het is moeilijk als je zoveel mooie jaren hebt gesleten
En dan zo je man ineens maar af moet geven
Het zijn de kinderen waar we steeds maar voor blijven leven

'k Lees in haar ogen, dat ze eenzaam is
En dat ze hem nog alle dagen mist
Zij laat niets merken, maar ze heeft verdriet
Oh, kon hij hier maar even zijn
'k Lees in haar ogen, dat ze eenzaam is
Zij gaat pas huilen, als er niemand is
Zo slijt ze de dagen in de eenzaamheid
Oh, kon hij hier maar even zijn

Nu gaat ze naar de plaatsen waar ze samen nog geweest zijn
Waar hun sporen in het zand nog steeds te zien zijn
Hij zal in gedachten toch een beetje hier zijn
Waar ze aten, daar blijft zij na al die jaren nog steeds heengaan
Maar ze ziet de hele tijd, die lege stoel staan
Hij zal altijd met veel liefde in haar hart zijn

'k Lees in haar ogen, dat ze eenzaam is
En dat ze hem nog alle dagen mist
Zij laat niets merken, maar ze heeft verdriet
Oh, kon hij hier maar even zijn
'k Lees in haar ogen, dat ze eenzaam is
Zij gaat pas huilen, als er niemand is
Zo slijt ze de dagen in de eenzaamheid
Oh, kon hij hier maar even zijn