gisteren kwam je naar ons als een wonder
maanden hebben wij op jou gewacht
angstig bij het horen van de donder
en huilend bij het vallen van de nacht

de seizoenen draaien om ons heen
en de houten paarden gaan op en neer
gevangen op de molen van de tijd
nooit meer terug, hoezeer je ’t ook benijdt
hij stopt nooit meer
wij gaan rond en rond en rond met de molen mee

zorgeloos ravotten met je vriendjes
schaatsen op een dichtgevroren plas
en in de klas weerklinkt een “braaf zijn, kindjes!”
en buiten wacht het eeuwig groene gras

de seizoenen draaien om ons heen
en de houten paarden gaan op en neer
gevangen op de molen van de tijd
nooit meer terug, hoezeer je ’t ook benijdt
hij stopt nooit meer
wij gaan rond en rond en rond met de molen mee

veertien lentes, veertien zomers later
kalverliefde en een eerste zoen
maar ja, daar komt de eerste liefdeskater
nee, het wordt nooit meer echt mooi, zo mooi als toen

de seizoenen draaien om ons heen
en de houten paarden gaan op en neer
gevangen op de molen van de tijd
nooit meer terug, hoezeer je ’t ook benijdt
hij stopt nooit meer
wij gaan rond en rond en rond met de molen mee

je jeugd voorbij, men noemt je nu volwassen
K.U.L. en in grijs pak op kantoor
Je vrind staat aan de band vlijtig te lassen
Maar wat blijft er over van die ooit beloofde droom

de seizoenen draaien om ons heen
en de houten paarden gaan op en neer
gevangen op de molen van de tijd
nooit meer terug, hoezeer je ’t ook benijdt
hij stopt nooit meer
wij gaan rond en rond en rond met de molen mee