Ik wil nog niet naar huis,
de nacht staat voor de deur,
er zit niemand te wachten
dus stop met je gezeur.

'k Heb deze avond nodig,
ik moet er even uit,
het bed wordt overbodig,
ik zoek een nieuw geluid.

'k Heb nu geen zin om na te denken,
'k heb nu geen zin in klare taal,
je hoeft niet naar de deur te wenken,
'k ben met mezelf nog lang niet klaar.

De nacht spreekt me niet tegen,
ze geeft me steeds gelijk,
ik kan me niet verweren
tegen gezelligheid.

De kroeg lijkt wel de hemel,
de deur leidt naar de hel,
de mensen zijn tevreden,
de waard begrijpt het spel.

'k Heb nu geen zin om na te denken,
'k heb nu geen zin in klare taal,
je hoeft niet naar de deur te wenken,
'k ben met mezelf nog lang niet klaar.

Ook dit feest heeft een einde
want niets duurt eeuwig voort,
het is de loop der tijden,
het draait zoals het hoort.

'k Heb nu geen zin om na te denken,
'k heb nu geen zin in klare taal,
je hoeft niet naar de deur te wenken,
'k ben met mezelf nog lang niet klaar.



(c) Philippe Robrecht