Ik scheur zonder denken
weer een blad van de kalender.
Dan zie ik dat we weer
drie maanden verder zijn.
En dan denk ik bij mezelf
het heeft nu lang genoeg geduurd
het wordt toch wel eens tijd
dat er met mij weer iets gebeurt.

Ik loop de straat op zonder pijn
voor't eerst na al die tijd.
En ik voel nu zonder haat
dat je gelijk had toen je zei:

Je zult me haten
om wat ik je gedaan heb,
maar dat zal slijten
ook al kost't wel wat tijd.
Je hebt herineringen,
die je moet bewaren
ze geven warmte
maar pas na verloop van tijd.

Je had niet kunnen denken
dat ik veel om je zou geven.
Te veel,want jouw vertrek
liet toch'n stilte na.
Ik kreeg vriendschap voor een uur,
soms te goed en soms verkeerd.
't blindelings vertrouwen
nou,dat heb ik afgeleerd.

We zijn geen deel meer van elkaar
en de tijd vervaagt't snel.
Toch zou ik willen weten
went't niet of went't wel.

Ik kon je haten
om wat je me gedaan had.
't Is gesleten
ook al kostte't wat tijd.
Er zijn herinneringen
die ik zal bewaren.
Ze gaven warmte,
maar pas na verloop van tijd.