Wat het geweest is in die dagen met ons tweeen
kleineer het niet,negeer het niet.
Je hebt toen een lied voor me geschreven
weet je nog wel,een liefdeslied.
En op een dag schreven we onze initialen
in je hagelnieuwe houten bed
en de duivel zelf, die mag je komen halen
als je ook daar een streep door hebt gezet.

Soms, in je straat,sta ik te kijken naar je ramen
dan is het licht of donker wat ik zie.
Dan sta ik mij buiten af te vragen:
wat zou je doen,daarboven,en met wie?
De bakkerij,waar wij die gemberbolus haalden
is afgebroken,als je't niet al wist.
Zo wordt ook ons verleden ondergraven
en zo verdwijnt't in de mist.

Eens,voordat ik je beter leerde kennen
dacht ik:'t maakt hem gelukkig wat we doen.
Zoals je bij dat klein plantsoen ineens ging rennen
vrij en ongedwongen leek je toen.
Reken het niet,dat ik je nimmer heb begrepen
en geen begrip had van het psyschisch mijn en dijn.
Want zonder jouw gevoelens en problemen
hadden wij goden kunnen zijn.