Schenk me nog een glaasje
praat me nog een woordje
een laatste lach, van deze dag
een laatst gedeeld verdriet
een laatste liedje

Doe maar of je gek bent
geen idee van uur
de tijd, een zee
van tranen zout
en morgen zijn we oud

Nog één
en dan naar buiten
gewoon een stap
in één keer erdoorheen

Nog één
de luiken van de ruiten
want we wisten het toch
geluk heb je te leen

Deze gestolen uren
vormen één moment
als een refrein van samen zijn
tussen coupletten van bestaan
we moeten bijna gaan

Lach maar van ellenden
kiespijn, boerenbende
Het komt wel goed
je weet, we komen weer
en beter deze keer

Kijk, je lacht

Nog één
en dan de wereld
Stap er maar in
we slaan ons er wel doorheen

Nog één
en dan geen ge-'maar' meer
want we wisten het toch, allang
we wisten het toch, allang
we wisten het toch
geluk heb je te leen