Ze zit hier alleen in de trein en ze duikt in haar jas
En kijkt uit het raam en ze vraagt zich af…
Hoe zou het voelen jezelf te zijn?
Want soms doet het pijn als ze huilt maar ze lacht
Ze huilt maar ze lacht

Ze loopt door een wereld die niet huidig voelt
Onbedoeld zegt ze dingen die iedereen altijd zegt
Want nooit gaat het slecht
Altijd oké en ze lult met ze mee
En ze lacht
Ze huilt maar ze lacht

En nu…u…u…u…. Ze laat het los
En nu…u…u…u…. Ze laat het los

Ze voelt zich alleen als ze loopt in de stad e
En ze kijkt in het raam, ziet een ander daar staan
En ze weet wie het is maar ze wil haar niet zijn en gaat door met de schijn
En ze lacht
Ze huilt maar ze lacht

Wat als ze morgen besluit niet te schuilen
Haar betere ik voor haar ware gezicht te ruilen
Zullen de vrienden die zij wil vertrouwen nog steeds van haar houden?
Als zij huilt
Als ze huilt en niet lacht

En nu…u…u…u…. Ze laat het los
En nu…u…u…u…. Ze laat het los
Ze laat het los
Ze laat het los
Aaaaaaah, aaaaaaaah
Aaaaaaah, aaaaaaaah
Ze laat het los

Ik zit hier alleen in de trein en ik duikt in m’n jas
En kijkt uit het raam en ik vraag me af…
Hoe zou het voelen mezelf te zijn?
Want soms doet het pijn als ik huil…
Maar ik lach