Het was op een avond in mei
Vol dromerij, vol mijmerij
Toen trok ze lachend voorbij
Ze scheen zo blij
Mijn hart was vrij
Ik kon haar toch zo niet voorbij laten gaan
Ik liep met een ijsje vlak achter haar aan
Ik gaf haar zo
Een norit kool(?) voor niks cadeau
Er stond een bank in ’t groen
Daar gaf ik haar een zoen
En ik zei hakkelend toen:
“Je b-bent een schat”
Eerst zat ze sprakeloos
Toen werd ze heel erg boos
Maar ik zei argeloos:
“Hoe vond je dat?”
Zij is toen woedend van me weggegaan
En liet me zo maar in m’n eentje staan
‘k Zei bij mezelf: “Je was ook wel wat vlug”
En ik dacht: “Misschien komt ze straks wel terug”
Maar na die eerste zoen
Daar op die bank in ‘t groen
Bleef ik tenslotte toen
Toch vrijgezel
In ’t liefdesspel
Want ik was te snel
En toch heeft die avond in mei
Mij veel geleerd
Geraffineerd
Werd ‘k na die avond in mei
‘k Was toen een vent
Die vrouwen kent
Ik kocht me een hoed met een rand naar omlaag
Een boek met wat wil onze vrouw van vandaag
Ik ging op pad
En kijk daar zat
Een andere schat
Er stond een bank in ’t groen
Daar zat een meisje toen
Zo echt van goede doen
met rimpeltjes
Zij las een avondblad
En toen ik naast haar zat
Toen zij zei aarzelend mat
En pimpeltjes
“Wilt u iets van mij hebben? Zeg maar wat?”
Toen vroeg ik om een stukkie avondblad
Zij trok een snuit als van een onweersbui
Haar veren hoed vloog woedend in de rui
Toen ging ze pruttelend heen
Ze keek intens gemeen
Waarom liet ze mij alleen?
Dat bleef een vraag
‘k Vermoed nu vaag
Ik was te traag
En aan het eind van dit lied
Zoals u ziet
Komt weer verdriet
Het liedje is niet zo apart
Hier rijmt weer ‘hard’
Op ‘zielensmart’
Als je de vrouwen van binnen goed kent
Weet je: zo’n liedje heeft geen happy end
Want zo een man
Als ik ben, kan
Geen vrouwen an
Er staat in elk plantsoen
Nog banken in het groen
Er valt nog veel te doen
Op dit gebied
Ginds zit een overmacht
Van ’t vrouwelijk geslacht
Die op het mannelijk wacht
Maar mij niet ziet
Ik geef mezelf uit noodweer nu een air
Van zo een principieel celibatair
Maar als ‘k aan tafel ga
Dek ik voor twee
Het heeft geen zin
Maar het is maar voor het idee
Zo blijf ik ongetrouwd
Voorlopig enkelvoud
En ik eet mijn havermout
‘s Morgens alleen
’s Morgens alleen
’s Avonds alleen
Submitted by Sanderxx at Sat 28 Apr, 2012 10:31 am