Thuis heb ik nog een ansichtkaart
Waarop een kerk, een kar met paard
Een slagerij, J. van der Ven
Een kroeg, een juffrouw op de fiets
Het zegt u hoogstwaarschijnlijk niets
Maar het is waar ik geboren ben
Dit dorp, ik weet nog hoe het was
De boerenkind'ren in de klas
Een kar die ratelt op de keien
Het raadhuis met een pomp ervoor
Een zandweg tussen koren door
Het vee, de boerderijen
Refrein:
En langs het tuinpad van m'n vader
Zag ik de hoge bomen staan
Ik was een kind en wist niet beter
Dan dat 't nooit voorbij zou gaan
Wat leefden ze eenvoudig toen
In simp'le huizen tussen groen
Met boerenbloemen en een heg
Maar blijkbaar leefden ze verkeerd
Het dorp is gemoderniseerd
En nou zijn ze op de goeie weg
Want ziet, hoe rijk het leven is
Ze zien de televisiequiz
En wonen in betonnen dozen
Met flink veel glas, dan kun je zien
Hoe of het bankstel staat bij Mien
En d'r dressoir met plastic rozen
Refrein
De dorpsjeugd klit wat bij elkaar
In minirok en beatlehaar
En joelt wat mee met beatmuziek
Ik weet wel het is hun goeie recht
De nieuwe tijd, net wat u zegt
Maar het maakt me wat melancholiek
Ik heb hun vaders nog gekend
Ze kochten zoethout voor een cent
Ik zag hun moeders touwtjespringen
Dat dorp van toen, het is voorbij
Dit is al wat er bleef voor mij
Een ansicht en herinneringen
Toen ik langs het tuinpad van m'n vader
De hoge bomen nog zag staan
Ik was een kind, hoe kon ik weten
Dat dat voorgoed voorbij zou gaan
Submitted by Liselotje at Mon 21 Oct, 2002 12:00 am
Last updated by Frank Potters at Tue 12 Aug, 2014 10:40 pm
Reactions
1 post
De thematiek van Ferrats "La montagne" over de leegloop van Franse platteland was niet goed naar het Nederlands te vertalen dus heeft Wiegersma alsnog zijn eerdere idee in de hertaling kunnen verwerken.
Net als vele Nederlandstalige klassiekers is dit nummer een mooie Nederlandse tekst op een bestaand nummer. Maar dat is niet erg, want als je ziet welke nummers in het zelfde schuitje zitten moet hij niet klagen. Antwarpe (De Strangers), De Roos (Ann Christy), Laat ons een bloem (Louis Neefs), Café zonder bier (Bobbejaan Schoepen), … allemaal nummers die hun melodie ergens anders vandaan halen. Maar buiten de mooie melodie gaat de eer vooral naar de prachtige tekst en de kunst van Wim Sonneveld om dat op een rustige manier al vertellend, maar toch met zang, voor te brengen. Weinig Nederlandstalige nummers staan er zo met fiere, als Het Dorp.