Ik heb in mijn leven veel ziektes gehad:
ik had hoofdpijn, ik had buikpijn, ik had griep,
ik had mazelen en roodvonk, ik had kiespijn en kramp.
En ik had soms zo'n pijn dat ik niet sliep.
Maar nu heb zo'n pijn als ik nog nooit heb gehad,
want Annemiek die heeft me verlaten.
Miek die heeft me verlaten.

Hij eet niet meer, hij drinkt niet meer en hij ziet er zo bleek
en hij zwijgt verdikkeme nu al een week
en in zijn slaap mompelt hij 'Annemiek, Annemiek'.
We vragen ons af: 'Is hij ziek, is hij ziek?'

We hebben het samen zo heerlijk gehad:
we aten veel ijs en patat.
En ze kuste me hier en ze kuste me daar,
dan noemde ze mij 'lieve schat'.
Maar nu heb zo'n pijn als ik nog nooit heb gehad,
want Annemiek die heeft me verlaten.
Miek die heeft me verlaten.

Hij eet niet meer, hij drinkt niet meer en hij ziet er zo bleek
en hij zwijgt verdikkeme nu al een week
en in zijn slaap mompelt hij 'Annemiek, Annemiek'.
We vragen ons af: 'Is hij ziek, is hij ziek?'

Het doet me zo'n pijn. Ik weet met wie ze nu gaat,
soms zie ik ze lopen op straat:
met Wim van den Berg loopt ze verliefd hand in hand.
Waarom schoof ze mij aan de kant?
Nu heb zo'n pijn als ik nog nooit heb gehad,
want Annemiek die heeft me verlaten.
Miek die heeft me verlaten.

Hij eet niet meer, hij drinkt niet meer en hij ziet er zo bleek
en hij zwijgt verdikkeme nu al een week!
En in zijn slaap mompelt hij 'Annemiek, Annemiek'.
We vragen ons af: 'Is hij ziek, is hij ziek?'