Water... water...
Zuster, geef me nog een glaasje water...
Zuster... zuster...
Moet nou dat gordijn al dicht, zuster?

Ze hadden me van tevoren gezegd
dat ik alleen een prik zou krijgen.
Ze hebben me gewoon maar neergelegd
op een wagen... en zij maar zwijgen.
Ze reden me door een lange gang.
Het was, zei de zuster, zo weer over.
Maar ik was echt wel een beetje bang,
want ze kunnen je zoveel beloven.

En ik voelde me niet prettig hier,
maar ze zei: 'Je bent een grote jongen!
Eet dit nou maar, doe me een plezier.
Je bent toch tien? En geen jaar jonger?
En het helpt je ook geen ene moer
als je 't doorgeeft aan je moeder.
Dat jij niet houdt van andijvievoer!
't Is toch gezond?' zegt zij, dat loeder!

En nou heb ik niet eens een prik gehad,
da's ook weer zo'n raar grapje.
Ze duwde, voor ik er erg in had,
mijn neus in zo'n soort kapje.
Terwijl ik niet eens huilen mocht,
ik mocht niet eens gaan schreeuwen.
Omdat mijn speelgoedbeer me zocht,
toen ben ik expres gaan geeuwen.

(gaaap)

Water... water...
Zuster, geef me nog een glaasje water...
Zuster... zuster...
Moet nou dat gordijn al dicht, zuster?