Oktoberavond, schemeruur.
En als je stil bent, hoor je wel
door open ramen van een buur
pianospel.

Zacht weer vandaag. En buurman´s kind
stuurt klanken door de schemering,
daar buurman dat heel nodig vindt
voor de opvoeding.

Ach, buurman´s dochtertje Monique
speelt steeds de eerste helft maar van
steeds weer datzelfde stuk muziek
en hapert dan…

Hoor je wel hoe mooi dat gaat,
tot aan de negentiende maat?
Daar moet het altijd mis mee gaan.
En ze begint weer van voren af aan.

Lieve Monique, hoe moet dat nou
als later in de kranten staat
dat jij in het Concertgebouw
aan het spelen gaat?

Dan hoort dat deftige publiek
met meester Krijt en dokter Zalf
tot ´s ochtends vroeg één stuk muziek
honderd keer half.

Hoor je wel hoe mooi dat gaat,
tot aan de negentiende maat?
Daar moet het altijd mis mee gaan.
En ze begint weer van voren af aan.