Mijn moeder zegt:
‘Er moet wat weg
nu het zo’n zootje is.’
Er is zoveel
waar ik niet mee speel
en dat niet mooi meer is.

Dus ouwe beer,
je hoeft niet meer.
Ik ga je nou ontslaan.
De prullenbak
of vuilniszak,
daar kun je nou in gaan.

Ik ben zo groot,
ik schaam me dood
als iemand jou nog zag
bij mij in bed.
Dan is het net
alsof ik elke dag

met jou nog speel
en jou nog streel
over je stomme kop,
zo onbehaard.
En dan die staart,
die is al jaren op.

Nee, jij moet echt
gewoon maar weg.
Jij bent te oud voor mij.
Of ik ben nou
te oud voor jou,
mijn berentijd voorbij.

Nou, goed dan, beer,
voor deze keer
hoef jij nog niet te gaan.
Vooruit dan maar
voor nog één jaar.
Heb je dat goed verstaan?