Moeder zegt, voor ik de deur uitga:
‘Hé joh, vraag je vader naar de girocheque!
Die is een week te laat, dat is te gek,
je vader komt zijn afspraken niet na!
Hijzelf leeft als een vorst
en wij, wij lijden dorst.
Zeg dat maar aan je vader!’
En dan zeg ik: ‘Ja ma, ja ma!’

Moeder roept me over het tuinpad na:
‘Hé, kijk of er een nieuwe auto staat!
Hij zorgt alleen goed voor zichzelf , je pa!’
En dan roept ze me nog na over straat:
‘Waarom die man ons haat
en ons verrekken laat,
vraag dat maar aan je vader!’
En dan zeg ik: ‘Ja ma!’ En dan denk ik: ‘Nee ma…’

Mijn pa is geen meneer
bij wie ik spioneer.
Daar zou ik me voor schamen.
Jullie vochten altijd samen.
Ik ben blij dat hij het huis uit is,
het gaf maar strijd en ergernis.

Maar nou is het pas fijn
om bij mijn pa te zijn.
Laat hem me lekker knuffelen,
zonder bij hem rond te snuffelen.
Denk je dat ik als spion ga,
dan zeg ik: ‘Nee ma, nooit ma!’