Ik hoorde het van een zeer eerwaarde
en hoogbejaarde dominee:
de Heere wou met onze aarde
niet één dag langer meer in zee.

Al zouden wij hem overstelpen
met eredienst en dankgebed,
het zou geen ene moer meer helpen.
Er werd een punt achter gezet.

Maar zie, daar was diezelfde morgen
zo’n rotjoch uit de grote stad
een doodziek duifje aan het verzorgen,
dat hij op straat gevonden had.

‘Christus, wat mot je dan, wat wil je?
Ja, kijk me maar eens effe an.
Godsallejezus beest, wat tril je.
Blijf nou toch effe rustig man!’

Toen heeft de Heer zijn toorn bedwongen,
want hij kreeg schik in het geval.
Hij spaarde dus de kleine jongen,
de zieke duif en het heelal.