De Grieken, die ken ik heel goed,
want ik heb er een paar ontmoet
toen ik met vakantie was
op een eiland daar, ik meen Patras.

Wij zaten daar op het balkon,
mijn man en ik, maar uit de zon,
want de zon is daar heel erg.
Je verbrandt tot aan je merg.

Het buitenland is niets voor mij.
Het is beter hier, daar blijf ik bij.

En ze eten daar heel raar:
je krijgt een heel klein beetje maar,
één plukje sla, één stengel friet.
Werkelijk, mens, meer krijg je niet.

Hun witte bonen zijn heel groot
en die drijven in een saus, vuurrood.
Nee, het is niet van de tomaat.
Ze eten daar pas ’s avonds laat.

Het buitenland is niets voor mij.
Het is beter hier, daar blijf ik bij.

En in Griekenland, de diarree,
mens, mens, mens, dat valt niet mee!
Je wordt vreselijk ziek daarvan!
Je spuit het tot je niet meer kan!

O, die reis was een belevenis!
Dat is het mooiste dat er is.
Ik ben liever daar een kleine week,
dan de hele maand in Sneek.

Het buitenland is niets voor mij.
Het is beter hier, daar blijf ik bij.

Dat zei je al een keer of drie.
Mens, je stikt van jaloezie!