In de houten speeltuinzaal,
waar ze films vertonen zouden
om ons van de straat te houden,
was er eerst een groot kabaal.

Maar de film begon te draaien
en je zag een stormwind waaien
en je hoorde schoten knallen
en er is een grote wagen,
waarvan eerst al alle spaken
de verkeerde kant op draaiden,
in een diep ravijn gevallen.

Toen de zaal begon te juichen,
kon ik dat nog niet verklaren,
want ik had nog niet begrepen
wie de boeven waren.

Later, in de bioscoop,
schoten ze op indianen
en dan lachte men zich tranen,
want de film was met Bob Hope.

Toen de zaal begon te juichen,
zat ik voor mij uit te staren:
ik had veel te goed begrepen
wie de boeven waren.