Dat kleine ding, zij hield zoveel van jou
Maar jij, jij stommeling, wou haar niet horen
Dat kind dat jou nog zoveel vragen wou
Dat kind heb jij door eigen schuld verloren
Ze adoreerde jou, jij was haar held
Jij was haar trots dat moest jij toch wel weten
Dacht jij met al je luxe en je geld
Haar zo, jouw grote missers doen vergeten

Zag jij de tranen van je kind dan niet
Had jij dan echt niets in de gaten
Zag jij haar dan niet huilen en snikken van verdriet
Omdat jij nooit eens tijd had om te praten

Ze is nu groot en een volwassen vrouw
Ze komt zo af en toe eens even kijken
Ze houdt nog altijd evenveel van jou
Al liet jij vroeger zelf heel weinig blijken

Zag jij de tranen van je kind dan niet
Had jij dan echt niets in de gaten
Zag jij haar dan niet huilen en snikken van verdriet
Omdat jij nooit eens tijd had om te praten