Dat was een puinhoop, heren! Dat kan niet langer zo!
Gestuntel, heren! Beneden elk niveau!
Goed, de modder vliegt voortdurend om je oren
en of de scheids wel goed kan kijken, is voor iedereen de vraag.
En de bal is veel te zacht om mee te scoren,
maar we komen ook niet verder met geklaag.

Heren, later speel je misschien in de Arena.
Dan begint het echte leven pas.
Daar zijn de scheidsrechters niet louche,
heb je echte gouden douche
en voorverwarmd gras.
Daar is verliezen zelfs een zege,
zit het weer je nooit meer tegen
met een dak voor als het regent dat het giet.
Later, ja heren, voorlopig nog niet.

Ik mis controle, heren! Waar is de tactiek?
In de aanval, heren! Ik zie alleen paniek!
Goed, Jan-Willem worstelt met zijn knieblessure
en de vader van Pascal staat weer te schreeuwen langs de lijn
en ik weet, dit zijn onmogelijke uren,
maar denk dan maar aan hoe het ooit zal zijn.

Heren, later speel je misschien in de Arena,
het superluxe stadion.
Krijg je een psycholoog naar keuze
en een diëtist, masseuse,
salaris van drie ton.
Daar stort het doel niet in elkaar
en zit de doucheput niet vol haar
en na afloop kaviaar in plaats van friet.
Later, ja heren, voorlopig nog niet.

Voorlopig loop je nog te zwoegen
op zo’n rotveld, veel te vroeg en
met klapperende tanden en de kriebels in je maag.
Weet je dat je een kroket krijgt
na een goedgespeelde wedstrijd
en een schouderklopje na een nederlaag.

Maar ooit speel je misschien in de Arena
en denk je met een glimlach terug aan zo’n dag als vandaag.