Astrologen hebben ’t allemaal bepaald
’t Venijn zit in mijn staart
Heksen kijken angstig in hun glazen bol
Bij ’t horen van mijn naam

Maar veel dieper ben ik blauw en broos
Recht voor de raap maar nooit gewetenloos
Veel dieper ben ik klein en groen
Niet gevaarlijk, een getemde schorpioen

Vraag mij niets, dan kan ik niks meer schenken
Volg niet, ik verdwijn
Leef mij niet, durf daar niet eens aan denken
Maar hou van mij, hou van mij
En ik blijf, en ik blijf

Mijn getal is dertien, ik sta voor de dood
Die schuilt hier in mijn schoot
Ik wil voelen, ruiken, proeven van de nacht
Eenvoudig puur en bloot

Zoveel verder dan lijf en lijf
Daar waar je zelfs de lakens niet meer voelt
Zoveel hoger dan dit aards verblijf
Zweeft een eeuwig “carpe diem” schorpioen