Nao unne aovend flink gefees,
bin iech met diech nao hoes gewees.
En 's meurges wow iech hiel gauw goon.
Iech zach adie en leet diech stoon.

Eederen dag deenk iech nog aon diech trök,
zeen dien ouch, wat waorste toch e stök.
En iech kin diech nog steeds neet vergete,
Vroag miech aof: zeen iech diech oets nog trok?
Jao. iech deenk nog zoe deks aon die nach.
en weit alles nog wats diech toen hobs gezag.
Ut waor stom tot iech neet bin gebleve,
want ut waor toch zoe'n heerlukke nach....

Jao, wat iech noe toch zeker weet,
en ouch veurlopig neet vergeet:
Bin gek op diech mer bin diech kwiet
Mien eige sjult, hob zoene spiet.