Piet, Music please
Roesjna, bosna, proesjna

Ik krijg zo’n wild gevoelen
Bij het horen van zo een zwoele
Zo een zigeunermelodie
De lokroep van de poesta
Van hartstocht en van woeste
Begeerte en melancholie

Weg met de oude vormen
Met seksuele normen
Weg met het burgermansfatsoen
Tot nu was ik een stakker
Nou wordt het rood hier wakker
Een beest dat niets ontziend
Dan zijn begeertes wil voldoen

Er helpt geen lieve moedere meer aan
Ik wil met jou onder de volle mand
bij een zigeunerkamp
Hier liggen in het steppezand
Samen opgaan in een wilde poestabrand

Het kan voor mij part horen
Bij de poestafolklore
Te rollebollen in het zand
Met mij valt niet te rollen
Want dat soort ruwe grollen
Vind ik volmaakt oninteressant
Mij moet je zo te zeggen
Flink in de watten leggen
En geen goedkope watten ook
Ik ben zo fijngebouwd, zeg
En als je met me trouwt, zeg
Moet dat worden goedgemaakt
Met luxe en comfort

Geef mij een titel
En geef mij een kasteel
Van wie en wie in Wenen
En flink wat personeel
Dan zal ik echt niet flauw zijn
In het adellijk ledikant
Och, ga dan je gang maar
Met je wilde poestabrand