Ik werd groter en groter,
ik droeg al een broek,
ik ging eerst tot het hekje
en al gauw tot de hoek.
Ik reed mee met de melkboer
in een stralende zon
en de straat leek een landschap
nu het voorjaar begon
in de Javastraat.

Maar opeens, in het donker,
werd de wereld weer klein
en de struik op de hoek
zou een heks kunnen zijn.
De lantaren bij 't raam
gaf je 's nachts te verstaan
dat je echt nog niet blind was
of dood was gegaan
in de Javastraat.

'k Heb in andere straten
en steden verkeerd,
ik heb veel ondervonden
en best wat geleerd.
Ben al ver op mijn weg
van de wieg naar de kist
en wat ik bijleer lijkt steeds meer
op wat ik al wist
in de Javastraat.