‘k Fiets door haar straat. Waarzit toch mijn verstand?
Haar huis is hier
Nummer 2-0-4
Ik zie hun kamer waar het licht al brandt

Stil op mijn fiets, handig als een coureur
Neem ik hier gauw
De zaak in ogenschouw
Een grote vrouw opent de kamerdeur

En ik besef: dat kan haar moeder zijn
Afijn, je snapt
Voordat ze me betrapt
Sprint ik er snel vandoor. Geen centje pijn

Ik fiets en fiets maar door die saaie straat
En fluit maar wat
Je zou niet zeggen dat
Hier dagelijks zo’n heel mooi meisje gaat

Eind van de straat. Ik draai nog maar eens weer
Kom weer voorbij
Haar huis, waar volgens mij
Niets is veranderd sinds de laatste keer