Je denkt misschien: 'Het is een ereteken'
Een kwestie van een sjiek gezicht
Ik kan een heel duur potje breken
Net wat ik zeg, maar adel verplicht.

Men mag met mij geen draak en zo meer steken
Tot mij wordt sjiek het woord gericht. (En terecht…)
Waar ik markiezen tot mijn vrienden reken
Toch heb je pech, want adel verplicht.

Een adellijk persoon steekt graag de handen uit de pofmouw
Als een arme kleine sloeber in de verdrukking is
Wanneer ik een verdrukker met twee handen in het stof douw
Roep ik als hij vloekt en tiert: 'Ah jakkes jak, wat grof nou!'
Daar chique taal voor adel een verrukking is.

Je vraagt: 'Meneer, mag ik uw degen breken?'
Sorry, dat u daar zo ligt. Nou ja
Ik heb misschien een beetje ruw geleken
En da's terecht, want adel verplicht.

Adel verplicht, adel verplicht
Woorden waarvoor ik dadelijk zwicht
Denk aan je paleis, badend in het licht
Wie betaalt de kaarsen? Ik, allicht!

Een ridder moet bij koninklijke ritten
Kijken of er op straat iets ligt. Mmm…
En stram op het paard bij grote hitte
Net wat je zegt, want adel verplicht.

Een ridder mag bij staatsbezoek niet pitten
Zaken van het hoogst gewicht
Ik mag bij speeches op een stoeltje zitten
Maar altijd recht, want adel verplicht.

Een adellijk persoon maakt kleine grapjes met zijn dame
En hij wuift op het bordes wanneer er een feestdag is, parbleu
Wanneer zijn kind gedoopt wordt, krijgt het achtendertig namen
En wie betaalt de vlaggen, goudbestikt, uit alle ramen
En het hapje voor het volk dat ook aanwezig is?

Dus als je denkt: 'Ik zit voortaan op rozen'
Of dat je op je lelies ligt
Had dan maar toch een vak gekozen
Bijvoorbeeld knecht, want adel, want adel verplicht
Adel verplicht!